در این مطلب به رمزگشایی اعداد حک شده بر ظروف پلاستیکی پرداخته می شود. پلاستيک ها با توجه به نوعشان به 7 گروه پلاستيک هاي قابل بازيافت، خطرناک ، کم خطر و … تقسیم می شوند که به صورت حروف یا عدد و گاهی هر دو در میان آرم بازيافت حک می شود. در ادامه به تشریح هر کدام از این علامات می پردازیم:
شماره 1: PETE يا PET یا همان بطري هاي آب معدني که نسبتا بي خطرند اما بدليل متخلخل بودن آن امکان نفوذ باکتري ها به درون بطري وجود دارد و بهتر است از آنها مجددا استفاده نشود.
شماره2: HDPE يا پلي اتيلن متراکم. پلاستيک بي خطري با رنگ کدر است. ظروف مايعات شوینده از اين قبيل پلاستيک ها هستند و براي بازيافت ظروف مناسبي هستند.
شماره3: PVC که جهت تولید لوله، پلاستيک هايي که روي ظروف غذا مي کشند و بطري هاي روغن مايع از این جنس اند. اين گونه از پلاستيکها نباید در معرض حرارت قرار گیرند زیرا باعث آزاد شدن مواد شیمیایی درون پی وی سی و نفوذ به درون مواد غذای می شود که برای سلامتی مضر می باشد. مواد پی وی سی به راحتی بازيافت نمي شوند.
شماره 4: LDPE يا پلي اتيلن با تراکم کم که جهت تولید کيسه هاي نايلوني کاربرد دارد علیرغم بی خطر بودن این نوع پلاستیک غير قابل بازيافت هستند.
شماره 5: PP يا پلي پروپيلن که جهت تولید ظروف ماست و مواد مشابه که دهانه گشادي دارند و همچنين ني نوشيدني ها استفاده میشوند. جزئ پلاستیگیهای بي خطر و قابل بازيافت به شمار می روند.
شماره 6:PS يا پلي استيرن ها جهت تولید ظروف يکبار مصرف کاربرد دارند و در اثر حرارت دیدن مواد سمی آزاد می کنند و در بيشتر مواقع غير قابل بازيافتند.
شماره 7: سایر پلاستیکها در این گروه قرار می گیرند و برای ساخت کيس کامپيوتر و iPod گرفته تا ظروف غذا کاربرد دارند و معمولا غير قابل بازيافت است.
ثبت ديدگاه