محاسبه‌گر ژئوممبران استخر 

محاسبه میزان ورق ژئوممبران استخر

برای مشاهده قیمت ورقهای ژئوممبران از این قسمت بازدید نمایید.

قیمت ورق ژئوممبران

محاسبه استخر کشاورزی فقط به تعیین طول، عرض و عمق محدود نمی‌شود. برای طراحی یک استخر کاربردی باید حجم موردنیاز آب، شیب دیواره‌ها، حجم خاکبرداری، سطح واقعی پوشش و مقدار موردنیاز ورق ژئوممبران به صورت جداگانه بررسی شوند. در مرحله محاسبه ورق استخر نیز باید علاوه بر مساحت کف، سطح دیواره‌های شیب‌دار، نحوه چیدمان رول‌ها، درزها، برش‌ها و پرت احتمالی را در نظر گرفت. از طرف دیگر، کیفیت بستر و نحوه اجرای ژئوممبران به اندازه انتخاب خود ورق اهمیت دارد. آماده‌سازی مناسب سطح، انتخاب ضخامت متناسب با شرایط پروژه، جوشکاری اصولی و کنترل کیفیت می‌توانند نقش مهمی در عملکرد سیستم آب‌بندی داشته باشند.

اگر قصد ساخت استخر کشاورزی دارید، قبل از خرید ژئوممبران بهتر است ابتدا ابعاد و هندسه استخر مشخص شود. با داشتن طول، عرض، عمق و شیب دیواره‌ها می‌توان مقدار تقریبی ورق موردنیاز را محاسبه کرد و سپس بر اساس نوع پروژه، مشخصات فنی و نحوه اجرای پوشش، مقدار نهایی خرید را تعیین کرد.

چگونه حجم استخر کشاورزی را محاسبه کنیم؟

اولین گام، تعیین حجم موردنیاز استخر است.

اگر استخر به شکل ساده و مستطیلی باشد و دیواره‌های آن کاملاً عمودی باشند، فرمول حجم به شکل زیر است:

حجم استخر = طول × عرض × عمق

برای مثال، اگر ابعاد مفید یک استخر برابر با:

* طول: ۲۰ متر

* عرض: ۱۰ متر

* عمق: ۳ متر

باشد:

۲۰ × ۱۰ × ۳ = ۶۰۰ مترمکعب

بنابراین ظرفیت هندسی استخر تقریباً ۶۰۰ مترمکعب خواهد بود.

البته در استخرهای کشاورزی معمولاً دیواره‌ها با شیب ساخته می‌شوند و به همین دلیل محاسبه حجم دقیق‌تر از یک ضرب ساده است. در این حالت، طول و عرض کف استخر با طول و عرض قسمت بالایی متفاوت است. برای محاسبه تقریبی چنین استخری می‌توان از میانگین مساحت مقاطع بالا و پایین استفاده کرد.

فرض کنید:

طول کف: ۲۰ متر

عرض کف: ۱۰ متر

طول بالای استخر: ۲۶ متر

عرض بالای استخر: ۱۶ متر

عمق: ۳ متر

مساحت کف:

۲۰ × ۱۰ = ۲۰۰ مترمربع

مساحت قسمت بالایی:

۲۶ × ۱۶ = ۴۱۶ مترمربع

در یک برآورد ساده، میانگین این دو سطح برابر است با:

(۲۰۰ + ۴۱۶) ÷ ۲ = ۳۰۸ مترمربع

سپس:

۳۰۸ × ۳ = ۹۲۴ مترمکعب

این مقدار یک برآورد اولیه است. برای پروژه‌های دقیق، به‌خصوص استخرهایی با هندسه پیچیده، محاسبات باید بر اساس مقاطع و مدل هندسی واقعی انجام شوند.

چگونه ابعاد مناسب استخر کشاورزی را تعیین کنیم؟

یکی از اشتباهات رایج این است که ابتدا یک زمین مشخص انتخاب شود و سپس بدون بررسی نیاز آبی، بزرگ‌ترین استخر ممکن در آن ساخته شود. ابعاد استخر باید با توجه به عوامل مختلف تعیین شود.

مهم‌ترین عوامل عبارت‌اند از:

میزان آب موردنیاز

میزان مصرف آب محصول در طول دوره کشت یکی از مهم‌ترین پارامترهاست.

مساحت زمین کشاورزی

هرچه سطح زیر کشت بیشتر باشد، معمولاً ظرفیت ذخیره آب نیز باید متناسب با نیاز آبی افزایش پیدا کند.

میزان آب ورودی

اگر استخر از چاه، رودخانه، کانال یا آب باران تغذیه می‌شود، دبی و زمان ورود آب باید بررسی شود.

شرایط زمین

وجود شیب، نوع خاک، سطح آب زیرزمینی و محدودیت‌های زمین می‌توانند روی ابعاد استخر تأثیر بگذارند.

فضای موردنیاز اطراف استخر

نباید تمام زمین موجود صرف خود مخزن شود. فضای لازم برای دسترسی، اجرای لوله‌ها، عملیات نصب و تعمیرات نیز باید در نظر گرفته شود.

عمق مناسب استخر کشاورزی چقدر است؟

عمق استخر یک عدد ثابت برای تمام پروژه‌ها نیست. عمق مناسب به شرایط زمین، حجم موردنیاز، نوع سازه، شیب دیواره‌ها و روش اجرای پوشش بستگی دارد. افزایش عمق می‌تواند حجم ذخیره آب را بالا ببرد، اما در مقابل فشار آب روی دیواره‌ها، الزامات پایداری شیب‌ها و شرایط اجرایی را نیز تغییر می‌دهد. به همین دلیل نباید صرفاً با هدف افزایش ظرفیت، عمق استخر را بدون بررسی فنی زیاد کرد. همچنین بهتر است بین عمق کل خاکبرداری و عمق مفید ذخیره آب تفاوت قائل شویم. معمولاً بخشی از فضای استخر برای آزادبرد، ناحیه ایمنی و جلوگیری از سرریز در نظر گرفته می‌شود.

محاسبه خاکبرداری استخر کشاورزی

پس از تعیین ابعاد، باید مشخص شود چه مقدار خاک باید از زمین خارج شود. این مقدار با حجم آب داخل استخر یکسان نیست. زیرا در استخرهای دارای دیواره شیب‌دار، فضای خاکبرداری‌شده علاوه بر حجم آب، شامل شیب‌های جانبی نیز می‌شود. همچنین اگر خاکبرداری در زمین طبیعی انجام شود، باید اختلاف تراز زمین، شیب زمین و شکل واقعی بستر نیز در محاسبات لحاظ شود. برای یک برآورد اولیه می‌توان حجم هندسی فضای خاکبرداری را محاسبه کرد؛ اما در پروژه‌های بزرگ، بهتر است حجم خاکبرداری از روی نقشه‌های توپوگرافی و مقاطع اجرایی به دست آید.

تفاوت حجم آب و حجم خاکبرداری

این نکته در برآورد هزینه بسیار مهم است. فرض کنید یک استخر ظرفیت ذخیره حدود ۱۰۰۰ مترمکعب آب داشته باشد. این عدد به این معنی نیست که دقیقاً ۱۰۰۰ مترمکعب خاکبرداری انجام می‌شود. به دلیل:

• شیب دیواره‌ها
• آزادبرد
• ضخامت لایه‌های زیرسازی
• اختلاف تراز زمین
• شکل هندسی استخر

حجم خاکبرداری می‌تواند بیشتر از حجم مفید آب باشد. بنابراین در برآورد هزینه ساخت استخر، نباید تنها ظرفیت آب را ملاک قرار داد.

محاسبه سطح پوشش استخر

بعد از مشخص شدن ابعاد استخر، مرحله مهم بعدی محاسبه ورق استخر است. در استخرهای ژئوممبرانی، ورق فقط کف استخر را نمی‌پوشاند؛ بلکه باید کف و دیواره‌های شیب‌دار نیز پوشانده شوند. برای محاسبه مقدار تقریبی پوشش باید مساحت تمام سطوحی که قرار است با ورق پوشانده شوند محاسبه شود.

اگر کف استخر مستطیلی باشد:

مساحت کف = طول کف × عرض کف

اما برای دیواره‌های شیب‌دار، طول واقعی شیب باید محاسبه شود.

محاسبه طول شیب دیواره استخر

فرض کنیم عمق استخر ۳ متر و شیب افقی دیواره ۲ متر باشد. طول واقعی شیب را می‌توان با قضیه فیثاغورس محاسبه کرد:

طول شیب = √(عمق² + فاصله افقی²)

در این مثال:

√(۳² + ۲²)

برابر با حدود:

۳٫۶۱ متر

است.

بنابراین طول پوشش روی دیواره ۳٫۶۱ متر خواهد بود، نه ۳ متر.

این تفاوت هنگام محاسبه ورق ژئوممبران اهمیت زیادی دارد.

یک مثال برای محاسبه ورق ژئوممبران استخر

فرض کنیم استخر دارای مشخصات زیر باشد:

طول کف: ۲۰ متر

عرض کف: ۱۰ متر

عمق: ۳ متر

شیب جانبی: ۲ متر در هر طرف

در این شرایط، ابعاد قسمت بالایی از کف بزرگ‌تر خواهد بود.

ابتدا طول شیب دیواره را محاسبه می‌کنیم: √(۳² + ۲²) = ۳٫۶۱ متر

برای پوشش دو دیواره در راستای طول: ۲۰ × ۳٫۶۱ × ۲ = ۱۴۴٫۴ مترمربع

برای دو دیواره در راستای عرض: ۱۰ × ۳٫۶۱ × ۲ = ۷۲٫۲ مترمربع

مساحت کف: ۲۰ × ۱۰ = ۲۰۰ مترمربع

در نتیجه مساحت هندسی تقریبی پوشش: ۲۰۰ + ۱۴۴٫۴ + ۷۲٫۲ = ۴۱۶٫۶ مترمربع

بنابراین حدود ۴۱۷ مترمربع سطح باید با پوشش آب‌بندی پوشانده شود. اما این هنوز مقدار نهایی خرید ورق ژئوممبران نیست.

چرا مقدار خرید ژئوممبران از مساحت استخر بیشتر است؟

در اجرای ورق ژئوممبران، قطعات مختلف باید در کنار یکدیگر قرار گرفته و به وسیله دستگاه‌های جوش حرارتی به هم متصل شوند. به همین دلیل مقدار ورق موردنیاز تنها بر اساس مساحت هندسی محاسبه نمی‌شود.

عواملی مانند:

• عرض رول
• طول رول
• نحوه چیدمان پنل‌ها
• تعداد درزها
• همپوشانی ورق‌ها
• شکل استخر
• گوشه‌ها و تغییرات هندسی
• پرت احتمالی
• جزئیات اتصال به لوله‌ها

روی مقدار خرید تأثیر می‌گذارند.

بنابراین در محاسبه ورق استخر باید نقشه پنل‌بندی نیز مورد توجه قرار گیرد.

اهمیت عرض رول در محاسبه ورق استخر

عرض ورق یکی از عوامل مهم در کاهش یا افزایش پرت است. فرض کنید سطحی با عرض مشخص باید پوشش داده شود. اگر عرض رول با ابعاد استخر هماهنگ باشد، می‌توان تعداد درزها و پرت را کاهش داد.

اما اگر ابعاد استخر به گونه‌ای باشد که قطعات زیادی نیاز به برش داشته باشند، مقدار ورق مصرفی افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل انتخاب ابعاد استخر و حتی جهت قرارگیری رول‌ها می‌تواند روی هزینه نهایی تأثیر بگذارد.

نقش ژئوممبران در آب‌بندی استخر کشاورزی

ژئوممبران یک لایه آب‌بند پلیمری است که برای جلوگیری از نفوذ آب به خاک مورد استفاده قرار می‌گیرد. در استخرهای کشاورزی، استفاده از ورق ژئوممبران می‌تواند میزان نشت آب را به شکل قابل توجهی کاهش دهد؛ البته عملکرد نهایی سیستم به کیفیت محصول، آماده‌سازی بستر، طراحی مناسب و کیفیت جوشکاری نیز وابسته است.

از مهم‌ترین مزایای استفاده از ژئوممبران در استخر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• کاهش نفوذ آب به خاک
• سرعت بالای اجرای پوشش
• امکان آب‌بندی سطوح وسیع
• قابلیت جوشکاری درزها
• امکان تعمیر موضعی
• سازگاری با بسیاری از پروژه‌های ذخیره آب
• کاهش وابستگی به نفوذپذیری خاک

انتخاب نوع ورق باید بر اساس شرایط پروژه و مشخصات فنی موردنیاز انجام شود.

آیا ضخامت ورق ژئوممبران روی محاسبه مقدار ورق تأثیر دارد؟

از نظر مساحت، ضخامت ورق باعث تغییر سطح پوشش نمی‌شود. برای مثال اگر سطح موردنظر ۵۰۰ مترمربع باشد، چه ورق ۱٫۵ میلی‌متر و چه ورق ۲ میلی‌متر انتخاب شود، سطح هندسی موردنیاز همچنان حدود ۵۰۰ مترمربع است. اما ضخامت روی موارد دیگری مانند وزن کل ورق، هزینه حمل، قیمت خرید و برخی ویژگی‌های عملکردی تأثیر می‌گذارد. انتخاب ضخامت باید با توجه به شرایط بستر، نوع پروژه، احتمال آسیب مکانیکی و الزامات طراحی انجام شود.

زیرسازی قبل از نصب ژئوممبران

یکی از مهم‌ترین بخش‌های اجرای استخر ژئوممبرانی، آماده‌سازی بستر است. حتی بهترین ورق ژئوممبران نیز در صورت نصب روی بستری نامناسب می‌تواند دچار آسیب شود.

قبل از نصب باید موارد زیر بررسی شوند:

• حذف سنگ‌های تیز
• حذف ریشه گیاهان
• پاکسازی نخاله‌ها
• تسطیح سطح
• تراکم مناسب خاک
• اصلاح نقاط فرورفته
• کنترل شیب دیواره‌ها
• ایجاد سطح یکنواخت

در پروژه‌هایی که احتمال آسیب مکانیکی وجود دارد، ممکن است استفاده از ژئوتکستایل در زیر یا روی ژئوممبران به عنوان لایه محافظ مورد نیاز باشد.

محاسبه ژئوتکستایل در کنار ژئوممبران

اگر پروژه به لایه محافظ نیاز داشته باشد، سطح ژئوتکستایل نیز باید تقریباً بر اساس سطح پوشش استخر محاسبه شود. اما در اینجا نیز عرض رول و نحوه چیدمان اهمیت دارد. بهتر است ژئوتکستایل و ژئوممبران به صورت هماهنگ طراحی شوند تا تعداد درزها، برش‌ها و پرت مصالح کاهش پیدا کند.

جوشکاری ورق ژئوممبران

ورق‌های ژئوممبران معمولاً به صورت رول در محل پروژه پهن شده و سپس درزهای آنها با تجهیزات مخصوص  نظیر اکسترودر های دستی مفتولی یا گرانولی یا جوش گوه غلتکی به یکدیگر متصل می‌شوند. کیفیت جوشکاری ورق ژئوممبران یکی از عوامل بسیار مهم در عملکرد نهایی پوشش است. پس از اجرای جوش‌ها، کنترل و تست درزها باید متناسب با روش اجرایی و الزامات پروژه انجام شود. وجود یک ورق باکیفیت به تنهایی کافی نیست؛ اجرای صحیح، آماده‌سازی بستر و کنترل کیفیت جوش‌ها نیز اهمیت زیادی دارند.

محاسبه هزینه ساخت استخر کشاورزی

هزینه ساخت استخر فقط به قیمت ورق ژئوممبران محدود نمی‌شود. برای یک برآورد واقعی باید چند بخش در نظر گرفته شود:

هزینه خاکبرداری

به حجم خاک، نوع زمین، دسترسی ماشین‌آلات و فاصله حمل خاک بستگی دارد.

هزینه زیرسازی

اگر زمین نیاز به اصلاح، تراکم یا اجرای لایه محافظ داشته باشد، هزینه زیرسازی افزایش پیدا می‌کند.

هزینه ورق ژئوممبران

ضخامت، نوع پلیمر، مشخصات فنی، ابعاد رول و مقدار موردنیاز روی قیمت تأثیر دارند.

هزینه نصب

دستمزد پهن کردن، برش، جوشکاری و کنترل کیفیت باید جداگانه محاسبه شود.

هزینه لوله‌کشی و اتصالات

ورودی آب، خروجی، سرریز، تخلیه و سیستم پمپاژ نیز باید در نظر گرفته شوند.

هزینه تجهیزات جانبی

بسته به نوع پروژه ممکن است تجهیزات دیگری مانند پمپ، شیرآلات، اتصالات و سیستم‌های کنترل سطح آب مورد نیاز باشد.

فرمول ساده برای برآورد اولیه هزینه

برای برآورد اولیه می‌توان هزینه پروژه را به شکل زیر دسته‌بندی کرد:

هزینه کل = خاکبرداری + زیرسازی + ژئوممبران + نصب + لوله‌کشی + تجهیزات جانبی

البته قیمت نهایی به شرایط پروژه و قیمت روز مصالح و خدمات وابسته است. به همین دلیل بهتر است قبل از خرید، مشخصات کامل استخر شامل طول، عرض، عمق، شیب دیواره‌ها و محل پروژه ارائه شود تا مقدار دقیق‌تر ورق و هزینه اجرا مشخص شود.

اشتباهات رایج در محاسبه استخر کشاورزی

برخی اشتباهات می‌توانند هزینه پروژه را به شکل قابل توجهی افزایش دهند.

اشتباه اول: محاسبه فقط حجم آب

ظرفیت آب به تنهایی برای تعیین مقدار خاکبرداری و ژئوممبران کافی نیست.

اشتباه دوم: محاسبه ورق بر اساس کف استخر

در استخر شیب‌دار، دیواره‌ها نیز باید به طور کامل پوشانده شوند.

اشتباه سوم: نادیده گرفتن شیب

طول واقعی پوشش روی دیواره از ارتفاع عمودی استخر بیشتر است.

اشتباه چهارم: حذف پرت ورق

چیدمان رول‌ها و برش‌ها باعث می‌شوند مقدار خرید با مساحت دقیق هندسی برابر نباشد.

اشتباه پنجم: بی‌توجهی به زیرسازی

سطح نامناسب می‌تواند احتمال آسیب به ورق را افزایش دهد.

اشتباه ششم: انتخاب ضخامت فقط بر اساس قیمت

ارزان‌تر بودن ورق لزوماً به معنی اقتصادی‌تر بودن پروژه در بلندمدت نیست.

اشتباه هفتم: بی‌توجهی به اتصالات

محل عبور لوله‌ها، ورودی‌ها و خروجی‌ها از نقاط حساس سیستم آب‌بندی هستند و باید از ابتدا در طراحی لحاظ شوند.

 برای محاسبه دقیق ورق استخر چه اطلاعاتی لازم است؟

اگر هدف، برآورد دقیق مقدار ورق ژئوممبران باشد، بهتر است اطلاعات زیر مشخص باشند:

• طول کف استخر
• عرض کف استخر
• عمق
• طول و عرض قسمت فوقانی
• شیب دیواره‌ها
• شکل هندسی استخر
• نوع ورق موردنظر
• ضخامت ورق
• عرض رول قابل تهیه
• محل قرارگیری ورودی و خروجی‌ها
• میزان آزادبرد موردنظر

هرچه این اطلاعات دقیق‌تر باشند، محاسبه ورق استخر نیز دقیق‌تر خواهد بود.

چگونه مقدار ورق ژئوممبران را کاهش دهیم؟

هدف نباید کاهش مصرف ورق به هر قیمتی باشد؛ بلکه باید پرت ورق را کاهش داد.

برای این کار می‌توان:

• ابعاد استخر را با ابعاد رول هماهنگ کرد.
• پنل‌بندی را قبل از اجرا طراحی کرد.
• جهت قرارگیری رول‌ها را مشخص کرد.
• تعداد برش‌های غیرضروری را کاهش داد.
• گوشه‌ها و جزئیات اجرایی را از قبل بررسی کرد.
• از محاسبه صرفاً بر اساس مساحت کف خودداری کرد.

گاهی یک تغییر کوچک در ابعاد یا نحوه چیدمان ورق می‌تواند باعث کاهش قابل توجه پرت شود.

نکته مهم درباره طراحی اقتصادی استخر

اقتصادی‌ترین استخر الزاماً کوچک‌ترین استخر یا ارزان‌ترین ورق را ندارد. یک طراحی اقتصادی باید بین چند عامل تعادل ایجاد کند:

ظرفیت ذخیره آب + هزینه خاکبرداری + هزینه پوشش + هزینه اجرا + طول عمر سیستم

اگر برای کاهش هزینه اولیه از زیرسازی مناسب یا ورق نامتناسب استفاده شود، ممکن است هزینه تعمیرات و تعویض در آینده بسیار بیشتر شود.بنابراین بهتر است هزینه کل چرخه استفاده از استخر مورد توجه قرار گیرد.

نوشته محاسبه ژئوممبران استخر اولین بار در دستگاه جوش پلی اتیلن بارینکو. پدیدار شد.

روشها و ضوابط اندازه گیری و محاسبه آبدهی چاه به قرار زیر می باشد.

۱- روش حجمی

ساده ترین روش اندازه گیری آبدهی در جریانهای کم، اندازه گیری مستقیم آب از راه هدایت آن به داخل ظرف با حجم معین می باشد. به این منظور پیمانه ای با ظرفیت مشخص در مسیر جریان عبور قرار گرفته و زمان پر شدن آن محاسبه می شود. در این حالت میزان دبی آب از رابطه زیر به دست می آید.

Q=V/t

در این رابطه Q دبی آب بر حسب لیتر بر ثانیه، V حجم ظرف به لیتر و t زمان پر شدن ظرف به ثانیه می باشد. توصیه می شود از بشکه های 220 لیتری جهت اندازه گیری استفاده شود.

در صورتی که زمان پر شدن کمتر از ده ثانیه باشد احتمال بروز خطا در محاسبه زمان پر شدن ظرف تا ۳۰ درصد افزایش می یابد. بنابراین اندازه گیری سه بار تکرار شده و میانگین آن مورد نظر خواهد بود.

۲- روش فلوتر یا جسم شناور

این روش بیشتر جهت محاسبه دبی جریان آب در یک نهر یا رودخانه استفاده می شود و دقت بالایی ندارد. بخشی از نهر یا رودخانه با شکل مستقیم و یکنواخت انتخاب و در وسط آن سطح مقطع جریان اندازه گیری می شود دو نشانه در طول نهر یا رودخانه به فاصله حداقل ده متر انتخاب و جسم شناوری از قبل از نشانه اول در وسط نهر رها شده زمانی که جسم شناور به نشانه اول می رسد زمان آغاز و پس از عبور از نشانه دوم متوقف تا مدت زمان طی مسیر محاسبه شود. برای بالا بردن دقت اندازه گیری این عمل تا سه بار تکرار و میانگین داده ها در نظر گرفته می شود. از تقسیم فاصله بین دو نشانه به مدت زمان عبور جسم سرعت سطحی حرکت به دست می آید.

V=L/t

در این رابطه V حداکثر سرعت سطحی بر حسب متر بر ثانیه، L فاصله بین دو نشانه بر حسب متر و t زمان عبور جسم شناور بر حسب ثانیه می باشد.

برای محاسبه دبی جریان آب نیاز به محاسبه سرعت متوسط است که حاصلضرب ضریب K معادل ۰.۸ در حداکثر سرعت سطحی به دست می آید.

Q=A.Vm

Q دبی جریان بر حسب مترمکعب بر ثانیه، A سطح مقطع جریان بر حسب متر مربع و Vm سرعت میانگین جریان بر حسب متر بر ثانیه می باشد.

برای جسم شناور می توان از بطری های که تا دو سوم آن از آب پر شده استفاده نمود. برای تعیین سطح مقطع جریان در نهر ها و رودخانه های کم عرض می توان با استفاده از میله یا خط کش چوبی عمق متوسط را اندازه گیری نمود و در عرض میانگین مقطع ضرب نمود. در بسترهای عریض یک طناب که در فواصل مشخص نیم تا یک متر گره زده شده است در عرض رودخانه و بالای سطح آب به صورت کشیده قرار گرفته و در هر یک از گره ها عمق آب توسط خط کش چوبی مدرج اندازه گیری می شود. سپس سطح مقطع از طریق محاسبه سطوح کوچک و جمع آنها به دست می آید.

۳-روش سقوط آزاد آب از لوله

روشی آسان برای محاسبه دبی جریان آب در محیط بسته نظیر لوله های چاه می باشد. در این روش از فرمولهای مبتنی بر قانون نیوتن در مورد سقوط ازاد اجسام استفاده می شود و بر حسب آنکه لوله افقی یا عمودی باشد روشهای متفاوتی به کار می رود که در ادامه به آن می پردازیم.

۳-۱ روش جت یا اندازه گیری در لوله آبده افقی

در این روش با استفاده از گونیای فلزی یا چوبی که بازوی کوتاه آن دارای طول ثابت یک فوتی یا ۳۰.۴۸ سانتی و بازوی بلند آن ۱۰۰ تا ۱۵۰ سانت باشد عمل اندازه گیری انجام می شود. بازوی بلند گونیا بر روی لوله افقی مماس شده و انقدر جابجا می کنیم تا نوک بازوی کوتاه با سطح رانش آب تماس یابد. در این حالت با قرائت طول خط کش یعنی فاصله افقی پرتاب آب و با دانستن قطر لوله آبدهی با استفاده از رابطه زیر محاسبه می شود.

Q=K.A.L=0.25.pi.K.D².L

Q مقدار آبدهی برحسب مترمکعب بر ساعت یا لیتر بر ثانیه

A سطح مقطع لوله بر حسب اینچ مربع

L فاصله افقی رانش آب بر حسب سانتی متر

D قطر لوله آبده

K ضریب ثابت معادل ۰.۰۹۰۵ بر حسب آبدهی مترمکعب بر ساعت  و ۰.۰۲۵۱ بر حسب آبدهی لیتر بر ثانیه

رابطه بالا به صورت خلاصه به صورت زیر خواهد بود.

Q=0.0197*D².L  لیتر بر ثانیه

Q=0.0710*D².L مترمکعب بر ساعت

در صورتی که آب به طور نیم پر در لوله جریان داشته باشد رابطه بالا به صورت زیر خواهد بود

Q=0.0197*D².L.X/Y   لیتر بر ثانیه

Q=0.0710*D².L.X/Y  مترمکعب بر ساعت

X ارتفاع آب در لوله و Y قطر لوله آبده می باشد.

۳-۲ اندازه گیری آبدهی در لوله آبده عمودی

در صورتی که لوله آبده قائم باشد برای محاسبه آبدهی ارتفاع پرش آب از لبه لوله تا بالاترین نقطه رانش آب اندازه گیری و از فرمول زیر استفاده می شود.

Q= KD²√H

Q آبدهی بر حسب لیتر بر ثانیه

D قطر لوله بر حسب اینچ

H ارتفاع پرش عمودی آب بر حسب سانتیمتر

K ضریب ثابت معادل ۰.۲۲۲۷ بر حسب واحدهای فوق

۴- اندازه گیری آبدهی با استفاده از مولینه یا سرعت سنج

متداولترین روش اندازه گیری سرعت جریان آب است  که در دو نوع پروانه ای یا سرعت سنج با محور چرخش افقی و پیاله ای یا سرعت سنج با محور چرخش عمودی است. رابطه بین سرعت جریان آب و سرعت چرخش محور متحرک به صورت زیر است.

V=a.N+b

V سرعت جریان آب بر حسب متر بر ثانیه

N تعداد دور محور متحرک در ثانیه

a و b مقادیر ثابت اعلامی توسط سازنده مولینه

۵- اندازه گیری آبدهی به روش ردیابی

در این روش ماده ردیاب نظیر ماده شیمیایی پایدار یا پرتوزا به جریان آب تزریق می شود. با اندازه گیری حجم تزریق، غلظت ماده ردیاب در محلول و غلظت ردیاب در جریان آب دبی جریان محاسبه می شود.

۳-۵ روشهای نوین اندازه گیری

قطب نگارهای اکسیژنی، دبی سنج های الکترومغناطیسی و فراصوتی جزو تجهیزات پیشرفته ای به شمار می روند.

نوشته محاسبه آبدهی چاه اولین بار در دستگاه جوش پلی اتیلن بارینکو. پدیدار شد.

نوشته قیمت کلمپ استیل اولین بار در دستگاه جوش پلی اتیلن بارینکو. پدیدار شد.

نوشته جوشکاران پلی اتیلن اولین بار در دستگاه جوش پلی اتیلن بارینکو. پدیدار شد.

نوشته قیمت رینگ تسمه ای اولین بار در دستگاه جوش پلی اتیلن بارینکو. پدیدار شد.

D قطر خارجی لوله بر حسب میلیمتر به عنوان مثال لوله ۲۰۰

P فشار کاری قابل تحمل توسط لوله مثلا ۴، ۶، ۱۰ یا ۱۶ بار

S.f ضریب اطمینان که می تواند ۱، ۱.۲۵ ، ۱.۶ یا ۲ باشد ولی معمولا عدد ۱.۲۵ را در نظر می گیرند.

MRS یا حداقل استحکام مورد نیاز که برای مواد  PE80 مقدار ۸۰ مگا پاسکال و برای PE100 برابر ۱۰۰ مگاپاسکال در نظر گرفته می شود.

با دانستن اطلاعات فوق به راحتی می توان SDR لوله را محاسبه نمود:

SDR=((2*MRS)/(P*ُS.f))+1

در مرحله بعد برای بدست آوردن مقدار حداقل ضخامت از فرمول زیر استفاده می کنیم:

e=D/SDR

با مشخص شدن حداقل ضخامت می توان وزن واحد طول لوله W را برحسب کیلوگرم محاسبه نمود.

W=((D-e)*e*3.14*0.95)/1000

در اکثر موارد مقدار چگالی بر حسب جداول استاندارد DIN، برابر ۰.۹۵ در نظر گرفته می شود. برای دقت بیشتر محاسبات لازم است چگالی مواد تولید پالایشگاههای داخلی لحاظ گردد.

برای آشنایی بهتر  به مثال زیر توجه فرمایید.

برای اطلاعات بیشتر پیشنهاد می شود استاندارد DIN-8074 که در بخش استانداردها قابل مشاهده است مطالعه شود.

یک نمونه از جدول مشخصات وزنی را می توانید از در تصویر زیر ملاحظه نمایید. برای مشاهده در ابعاد بزرگتر تصویر را در پنچره ای جدید باز نمایید.

نوشته وزن واحد طول لوله پلی اتیلن اولین بار در دستگاه جوش پلی اتیلن بارینکو. پدیدار شد.

نحوه انبارش و ذخیره لوله های دوجداره به نوع زمین و نوع وسائل در دسترس بستگی دارد. عموماً زمینی که برای انبار کردن مورد استفاده قرار می‌گیرد باید مسطح باشد. زمین می‌تواند مصنوعی باشد و با اسفالت یا شن پوشیده شده باشد یا زمینی با پوشش چمن باشد

در شرایط ایده‌آل لوله‌ها را می‌توان تا ارتفاع ۲.۵ متری روی هم چید. لوله با طول ۴ متر و بیشتر بایستی روی سه ورقه چوبی قرار گیرند. لوله با طول کمتر از ۴ متر باید با استفاده از دو ورقه چوبی ثابت نمود تا از غلتیدن لوله‌ها و افتادن آنها روی زمین جلوگیری نمائید.

اگر در محل انبار قطرهای مختلفی از لوله‌ها را دارید، می‌توانید لوله کوچکتر را در داخل لوله بزرگتر قرار دهید. با وجود این حداقل بایستی بین لوله های که در داخل هم قرار می‌گیرند، ۲۰۰ میلیمتر اختلاف قطر وجود داشته باشد. این روش تنها در مورد لوله‌هایی که در پائین و در تماس با زمین قرار می‌گیرند قابل استفاده است. در صورتیکه در لوله‌هایی که در بالای سایر لوله‌ها قرار دارد، استفاده شود، می‌تواند باعث دفرمه شدن و تغییر شکل لوله‌ها گردد.
اگر هیچ ورقه چوبی به عنوان حایل بین لوله‌ها وجود نداشته باشد، حتی اگر زمین کاملاً مسطح باشد، نمی‌توان لوله‌ها را تا حداکثر ارتفاع مجاز روی هم چید. در چنین حالتی تنها اجازه چیدن لوله‌ها تا حداکثر ارتفاع یک متر و کیفیت زمین چندان اهمیتی ندارد.

اطمینان حاصل کنید که لوله‌ها در قسمتهای ابتدا و انتها ( ساکت و اسپیگوت) با زمین تماس ندارند. قسمتهای ابتدا و انتهای لوله (ساکت و اسپیگوت) تلرانس ابعادی بسیار کمی دارند که برای اتصال مطمئن در مراحل بعدی باید از دفرم شدن و تغییر شکل آنها در حین نگهداری جلوگیری بعمل آید.

محصولاتی که برای کاربردهای زیرزمینی تولید می‌شوند، میزان کمتری از پایدارکننده های UV را دارند و نمی‌توان بیش از یک سال این محصولات را در هوای آزاد انبار نمود.

همانند سایر مواد، ابعاد پلاستیکها نیز در اثر افزایش درجه حرارت تغییر می‌کنند و اگر دمای هوا بیش از ۲۵ درجه سانتیگراد باشد، منهولها، اتصالات یا لوله بزرگ تغییرات کمی در ابعاد خواهند داشت. بدلیل اینکه قسمتهای ابتداء و انتهای لوله (ساکت و اسپیگوت) با تلرانس ابعادی بسیار کمی ساخته می‌شوند، در شرایط زیر بایستی دقت مضاعفی در انبارداری نمائید:
•    دمای هوا بیش از ۲۵ درجه سانتیگراد باشد.
•    قطر لوله‌ها/منهولها بیش از ۱۷۰۰ میلیمتر باشد.
•    زمان انبارداری در محل بیش از ۲۴ ساعت باشد.
در چنین شرایطی، لوله یا منهول را از داخل از قسمت تحتانی تا تاج لوله را با استفاده از یک میله فولادی و قرار دادن دو تخته چوبی در دو انتهای آن نگه دارید. اگر لوازم مورد نیاز برای این کار را در اختیار ندارید یا فراموش کردید که چنین اقدامی را انجام دهید، پیشنهاد می‌شود که قبل از قرار دادن لوله یا اتصال در داخل کانال آنرا اندازه‌گیری نمائید. قطر داخلی را در محورهای عمودی و افقی اندازه بگیرید. اگر اندازه قطر داخلی در جهت محور عمودی بیش از ۱% کمتر از جهت افقی باشد، بایستی که لوله را در جای خود دقیقاً ۹۰  درجه بچرخانید. چنین اقداماتی بایستی حداقل 6 ساعت قبل از نصب لوله در کانال انجام گیرد.

نوشته انبارش لوله های دوجداره اولین بار در دستگاه جوش پلی اتیلن بارینکو. پدیدار شد.

مشخصات انشعاب گیر فاضلابی بارینکو:

• قابلیت گرفتن انشعاب ۱۱۰، ۱۲۵ و ۱۶۰ میلیمتر بر روی لوله های با قطرهای مختلف
• قابلیت نصب بر روی انواع لوله های پی .ی سی، بتنی و کاروگیت
• مقاوم در برابر سایش
• مقاومت بالا در مقابل مواد شیمیایی موجود در فاضلاب
• ضربه پذیری بالا
• نصب آسان . گرفتن انشعاب به صورت چسبی یا پوش فیت
• تعویض آسان قطعات با توجه به رزوه ای بودن انشعاب گیر
• آب بندی کامل توسط واشر لاستیکی
• تحمل حداقل فشار کاری تا 0.5 بار

قطعات اصلی انشعابگیر فاضلابی رزوه‌ای عبارتند از:

• بدنه یک تکه اصلی چسبی یا پوش فیتی
• قطعه واسطه زینی شکل
• قطعه انطباق دهنده جهت نصب بدنه اصلی در مرکز کار
• مهره رزوه‌ای جهت بستن و محکم نمودن قطعه واسطه و آب بندی بهتر
• آچار مخصوص محکم کردن مهره رزوه ای

مراحل نصب انشعاب گیر روی لوله فاضلاب

• ایجاد سوراخ بر روی لوله توسط گردبر مخصوص
• قرار دادن انشعابگیر داخل سوراخ ایجاد شده به طوری که قطعه انطباق دهنده عمود بر محور لوله باشد.
• تثبیت قطعه انطباق دهنده بین دیواره سوراخ لوله و بدنه انشعاب گیر در حالی که با انتهای بدنه انشعابگیر در تماس باشد.
• قطعه واسطه طبق راهنماها داخل بدنه اصلی انشعابگیر قرار می گیرد.
• بستن مهره و سفت نمودن آن ابتدا با دست و سپس با آجار

نوشته نصب انشعاب گیر روی لوله فاضلاب اولین بار در دستگاه جوش پلی اتیلن بارینکو. پدیدار شد.

۱-جوش با هوای داغ یا سشوار صنعتی

که طی آن لبه ورقه‌ها با نازل های هوای داغ با دمای ۴۰۰ درجه سانتیگراد ذوب شده و سپس در بین غلتک هایی به هم فشرده می شوند. همچنین جهت تعمیر مکان هایی از ورق ژئوممبران که بر اثر حمل و نقل نادرست و یا دیگر موارد آسیب دیده اند از سشوار صنعتی برای چسباندن موقت وصله ها که از جنس خود ورق هستند استفاده می شود.

۲- جوش با هوای داغ و لبه های داغ توسط دستگاه دبل وج

که شامل قرار گرفتن یک صفحه فلزی داغ بین لبه دو ورقه ژئوممبران، ذوب همزمان آنها و سپس فشردن آنها به یکدیگر می باشد. عمل اتصال توسط فشار یک غلتک صورت می پذیرد. حداکثر سرعت جوش اغلب دستگاه های دبل وج  ۳ متر بر دقیقه و حداکثر دمای المنت ۴۵۰ درجه سانتیگراد می باشد.

۳-جوش ذوبی توسط دستگاه اکسترودر دستی

که مبتنی بر استفاده از ترکیبات پایه ژئوممبران‌ها و تزریق آن‌ها توسط اکستروژن است. جوش توسط تزریق نوار باریک در بین دو لبه ورق صورت می گیرد. در دستگاه اکسترودر مفتول پلی اتیلن از طریق ورودی دستگاه از میان المنت عبور کرده و بصورت خمیر مانند از قسمت خروجی دستگاه با دمای داده شده توسط تکنسین نصب خارج میگردد. این ماده خمیری بر روی نقاط مورد نظر قرار میگیرد و بدین ترتیب عملیات آببندی نهایی ویا ترمیم نقاط آسیب دیده یک استخر انجام میگردد

۴- دستگاه گوه مضاعف برای جوش ژئوممبران

علاوه بر بهبود کیفیت و یکنواختی اتصال ورقه‌های ژئوممبران به یکدیگر، امکان کاربرد آزمایش کانال هوا را به عنوان یک آزمون غیر مخرب برای تست جوش ژئوممبران‌ها فراهم آورده است. روش جوشکاری گوه مضاعف امروزه به طور گسترده ای برای جوش دادن ژئوممبران‌های پلیمری به کار می‌رود.

دستگاه گوه مضاعف شامل قطعات مختلفی می باشد که از جمله آن ها غلطک های فک ثابت و متحرک، المنت و پیچ فشار فک متحرک می باشد که برای داشتن یک جوش خوب و موفق باید ۳ عامل سرعت غلطک ها، دمای المنت و میزان فشار فک متحرک هماهنگ باشند که این مراحل توسط تکنسین نصب بعد از چندین مرحله تست جوش انجام می شود.

۵- استفاده از حلال‌ها و یا چسباننده‌ها

۶-استفاده از چسبهای نواری

لازم به ذکر است روش‌های حرارتی فقط برای ژئوممبرین‌های ترموپلاست حساس به حرارت قابل استفاده می باشد و لذا شامل پلاستومرها نخواهد بود. همچنین دو روش آخر در حال حاضر کاربردی ندارند.

در ادامه به تشریح روشهای نصب با اکسترودر دستی و گوه مضاعف پرداخته می شود.

نصب ورق ژئوممبران با اکسترودر دستی بارینکو

دستگاه جوش اکسترودر دستی بارینکو شامل سیلندر، ماردون، المنت، ترموستات کنترل دما، سشوار صنعتی جهت پیشگرم سطح کار و موتور جهت چرخش ماردون می باشد. مواد به دو صورت مفتول یا گرانول به داخل دستگاه تزریق می شود. پس از ورود مواد توسط ماردون خرد و به قطعات کوچک تبدیل می شود و بر اثر حرکت مارپیچی ماردون فشرده و تحت تاثیر گرمای محفظه سیلندر ذوب می شوند و از طریق نازل پی تی اف از دستگاه خارج می گردند. کیفیت جوش به مهارت جوشکار در انتخاب فشار کافی، جهت و سرعت مناسب جوشکاری بستگی دارد.

اعمال فشار خیلی کم توسط جوشکار سبب می شود مذاب نتواند محل مورد نظر رو پر نماید و سرعت خیلی زیاد جوشکاری حجم نازکی از مواد را بر روی سطح کار باقی می گذارد که برای اتصال کافی نیست. سبب چنانچه مذاب خروجی از نازل دستگاه ظاهری براق داشته باشد دمای ذوب مواد بالاست و چنانچه ظاهری ناهموار داشته باشد نشانه دمای کم ذوب می باشد که بایستی اصلاح گردد.

۱- چیدمان رولهای ژئوممبران در محل کار و پهن کردن و برش زدن مطابق طرح اولیه

۲-آماده سازی تجهیزات مورد نیاز جهت جوشکاری شامل سشوار صنعتی با نازل خاص، سنبهُ مینی سنگ با صفحه سنباده مناسب جهت ورقهای پلیمری و دستگاه جوش اکسترودر دستی به همراه مفتول

۳- با استفاده از سشوار و غلتک دستی بین دو لبه ورق اتصال موقتی ایجاد می کنیم به این صورت که نازل در بین دو لایه ورق قرار گرفته  هوای گرم سشوار سبب ذوب ورق شده که با اعمال فشار توسط سنبه از سطح رویی ورق اتصال ایجاد می شود.

۴-اکنون با کمک مینی سنگ سطح ورقهای اتصال یافته را پولیش نموده تا تمام ناهمواری ها زدوده شود و بستری هموار برای جوشکاری اکستروژن فراهم گردد.

۵- در ادامه با آماده شدن دستگاه اکسترودر جهت جوش عملیات جوشکاری اغاز می شود. از سرعت، دما و فشار مناسب جهت جوشکاری استفاده کنید تا محل مورد نظر به خوبی آب بند شود.

از لینک زیر می توانید نحوه جوشکاری ورق ژئوممبران با اکسترودر دستی را ملاحظه فرمایید.

مشاهده فیلم

برای آشنایی با اکسترودرهای تولیدی بارینکو از صفحات زیر دیدن فرمایید.

اکسترودر دستی مفتولی بارینکو

اکسترودر دستی گرانولی بارینکو

نصب ورق ژئوممبران با دستگاه گوه مضاعف (کامت)

نوشته نصب ورق ژئوممبران اولین بار در دستگاه جوش پلی اتیلن بارینکو. پدیدار شد.

۱- روش اتصال با چسب

در این روش برای نصب لوله و اتصالات پی وی سی از چسب پی وی سی که در دمای بین ۴ تا ۴۷ درجه سانتیگراد نگهداری شده است استفاده می شود. این چسب نبایستی ظاهری گلوله گلوله، سفت و یا منجمد شده داشته باشد. مراحل انجام کار به صورت زیر می باشد.

۱-۱ لوله را عمود بر محور برش زده و پلیسه های ایجاد شده را با چاقو یا سوهان تمیز می نماییم.

۲-۱ سطح خارجی لوله را به اندازه مناسب علامت گذاری کنید.

۳-۱ سطح خارجی لوله و داخل مادگی اتصال را با پارچه تمیز نموده تا عاری از هرگونه آلودگی روغن یا رطوبت باشد. آلودگی سرعت چسبیدن را کاهش داده و یا مانع از چسبندگی مناسب می شود.

۴-۱ سطح خارجی لوله و داخلی اتصال را با لایه نازکی از چسب پوشش دهید

۵-۱ قبل از خشک شدن چسب لوله را با حرکت چرخشی ربع دایره تا انتهای مادگی اتصال وارد نمایید. برای جلوگیری از برگشت لوله از داخل مادگی  ۱۵ تا ۳۰ ثانیه زمان لازم است

۶-۱ پس از نصب چسب اضافی را از محل اتصال با پارچه تمیز نمایید. زمان کافی جهت ایجاد پیوند محکم بین لوله و اتصال ۱۰ تا ۱۵ دقیقه می باشد.

تست آب بندی ارتفاع سه متر پس از ۲۴ ساعت صورت می گیرد.

۲- روش اتصال با اورینگ یا پوش فیت

استفاده از روش اتصال اورینگی سال هاست در خارج کشور رایج شده است. سهولت در اجرا بدون نیاز به ابزار و تجهیزات خاص و سرعت بالای اجرا نسبت به سایر لوله ها از مزیتهای مهم این روش می باشد. انعطاف پذیری بالا در شبکه و حذف مشکلات ناشی از انبساط و انقباض از دیگر ویژگی های این روش اتصال می باشد.

اتصال پوش فیت یا اورینگی با عنوان ” اتصالات با استفاده از لاستیک آب بند مخصوص ” یکی دیگر از روش های نصب لوله و اتصالات پی وی سی شناخته می شود. در این نوع اتصالات، مقطع حلقه لاستیکی به نوعی طراحی گردیده هست که دو سر لوله به راحتی داخل یکدیگر قرار می گیرند ولی بیرون آوردن آنها از یکدیگر به سختی انجام می شود و در اکثر لوله ها، خصوصا قطرهای بزرگ بیرون آوردن بدون استفاده از ماشین آلات مخصوص و نیروی انسانی، ممکن نیست.

نکات عمومی قبل از اتصال اورینگی

• اورینگ ها انواع مختلفی دارند و هر نوع اورینگ برای کاربردهای خاصی به کار گرفته می شود، فقط از اورینگ های ارائه شده یا توصیه شده توسط تولید کننده لوله یا مشاور طرح با توجه به استاندارد کاربرد مورد نظر استفاده نمایید.
• استاندارد مورد استفاده برای اورینگ ها به شماره EN 681 و در چهر بخش به شرح زیر است که برای لوله های U-PVC عمدتا از بخش های 1 و 2 استفاده می شود. ترجمه بخش 1 این استاندارد به صورت استاندارد ملی لوله یو پی وی سی به شماره 17491-  تدوین شده است.
• بخش اصلی اورینگ ها که برای آب بندی کامل اتصال استفاده می شود یا از جنس لاستیک شامل ( NBR-SBR-EPDM ) و یا از جنس ترموپلاستیک است. در برخی از انواع اورینگ ها، از نگهدارنده سخت عمدتا از جنس ( PP ) نیز استفاده شده که نقش تثبیت اورینگ در اتصال را دارد و از حرکت آن در اتصال جلوگیری می کند.
• اورینگ ها قابلیت نصب اتوماتیک و یا دستی را دارند.
• واشرهای مورد استفاده در محل اتصال بعضی از لوله های پی.وی.سی، مانند واشرهای مورداستفاده در سایر لوله ها، می تواند در مقابل حمله عوامل بیولوژیک آسیب پذیر باشد. بنابراین، در زمان سفارش واشر باید توجه لازم به نوع واشرهای مورد نیاز بشود. این توجه به ویژه درمورد واشرهای مورد استفاده در لوله های آب ، به منظور جلوگیری از رشد و نمو باکتریها ضروری است. لازم است که این مواد با تایید سازنده و از نوعی باشند که محیط مناسبی برای رشد و نمو باکتریها و میکروارگانیسمها ایجاد ننمایند.
• در صورتیکه اورینگها به صورت خارج از لوله ارائه شده اند، برای قرار دادن آنها داخل لوله، ابتدا اورینگ، شیار اورینگ لوله و قسمت مادگی آن کاملا خشک و تمیز کنید. با استفاده از یک پارچه تمیز، دهانه لوله و محل واشر را به شکلی که گرد و خاک و غبار و… باقی نماند تمیز کنید. اگر لوله آغشته به گریس یا روغن است تمیزکاری با پارچه مرطوب که حاوی حلال هایی مثل استن انجام گردد.
• قبل از به کارگیری اورینگ ها یک یک آنها کنترل گردد تا در محل آب بندی اورینگ آسیب دیدگی مشاهده نشود. از تمیز بودن و سالم بودن لاستیک های آب بندی قبل از نصب ، اطمینان حاصل شود.
• اورینگ را داخل محل نموده و مطمئن شوید که به خوبی در جای خود قرار گرفته است. انتهای لوله را نیز با پارچه ای تمیز کاملا پاک و روی آن را آغشته به روان کننده نمایید ( در صورتی که مواد روان کننده مناسب در دسترس نباشد، می توانید از مخلوط 70 درصد آب  و 30 درصد صابون به عنوان روان کننده استفاده کنید. ) و سپس به داخل مادگی وارد کنید. در لوله های با قطر کم و متوسط ، پس از نصب واشر مخصوص و روان کاری آن و اطمینان از هم محور بودن و تمیز بودن سطوح در تماس دو لوله ، می توانید با دست یا استفاده از گوه چوبی جهت ایجاد فشار در انتهای آزاد لوله ( قسمت کوپله لوله جدید ) لوله را داخل کوپله نمایید.
• هرکدام از اورینگها را کنترل کرده و اطمینان یابید که بصورت یکنواخت داخل شیار شده است.
• فراموش نکنید که برای هر سوکت فاصله ای را جهت انبساط خالی بگذارید. این فاصله در جدول زیر ارائه شده است. فاصله های پیشنهادی در این جدول برای وضعیت لوله گذاری بر روی سطح زمین پیشنهاد شده است.

 جدول – فاصله آزاد لازم برای در نظر گرفتن انبساط

• برای حفظ این فاصله میتوانید ابتدا لوله را تا انتها داخل مادگی کرده ، با کشیدن خط دور لوله محل آن را مشخص نموده و سپس به اندازه لازم فضای خالی را در اتصال ایجاد نمایید.
• اورینگ را از شیار خارج نکنید. اگر اورینگها از شیار خارج شوند، آسیب می بینند.
• باید احتیاط لازم در طراحی تکیه گاه ها و مکان آنها در نظر گرفته شود در جدول زیر نیروهای اعمالی بر لوله ها ارائه شده است.

• اگر در ایجاد اتصال دچار مشکل شدید، لوله ها را جدا کرده و اورینگ را کنترل کنید ، اگر اورینگ دچار مشکل است ، آن را تعویض نمایید.
• اگر شیار لوله دچار نقص شده بود ، قسمت مادگی را ببرید ، لبه بریده شده را کونیک کرده و جهت اتصال با لوله بعدی از بوشن دارای دو سر مادگی استفاده کنید. هنگام اتصال لوله ها توجه کنید که لوله ها به طور مستقیم و در امتداد یکدیگر قرار گیرند.
• در صورتیکه برای برقراری اتصال از دستگاه های مکانیکی استفاده شود ، دقت کنید که لوله بیش از مقدار مشخص شده داخل کوپه نشود و همچنین هنگام برقراری اتصال، اتصال لوله هایی که از قبل به هم متصل شده اند دچار آسیب نگردد. در همه موارد باید توجه شود که لوله در راستای مناسب خود قرار گیرد.
• نصب نا صحیح لوله ویا عدم بکارگیری صحیح تجهیزات آب بندی ( واشر و …) ممکن است لوله را تحت فشار قرار داده و سبب شکستگی و ورود هوا به داخل آن و در نتیجه سبب ایجاد مشکلات جدی گردد.
• در پایان هرروز کاری، اطمینان یابید که قسمت انتهای لوله ها بسته است تا از کثیف شدن ، ورود خاک و آشغال و حیوانات جلوگیری گردد.

نوشته نصب لوله و اتصالات پی وی سی اولین بار در دستگاه جوش پلی اتیلن بارینکو. پدیدار شد.